Biografie

Het vroor nog toen Dirk in 1955 in een klein dorpje aan de Utrechtse Heuvelrug werd geboren. Hij groeide op in een orthodox Calvinistisch gezin waarin de godsdienstbeleving en de maatschappelijke status in hoofdzaak domineerden. De hardwerkende zorgzame ouders konden in een redelijke welvaart al hun kinderen laten studeren en stimuleerden ieders persoonlijke ontwikkeling, waarbij alle gezinsleden geacht werden volgelingen van ds. J. P. Paauwe te zijn en de ‘zuivere waarheid’ beslist niet uit het oog te verliezen. Als middelste van dertien kinderen zag Dirk al snel in dat de in zijn familiecultuur gehanteerde waarden niet aan zijn criteria voor rechtvaardigheid voldeden. De contradictie tussen leer en leven bij zoveel mensen die hij in familieverband maar ook daar buiten ontmoette zorgde voor de noodzaak zich te bezinnen op een andere visie om zijn eigen leven in te richten. Dirk deed een bouwkundige opleiding aan de MTS in Ede. Op 20 jarige leeftijd leerde hij zijn vrouw kennen, trouwde na anderhalf jaar en verliet daarmee zijn veel te sektarische familiestructuur om zich aan te sluiten bij de “Gereformeerde Gemeente in Nederland” waarin zijn vrouw was opgegroeid. Dirk en zijn vrouw kregen zeven gezonde kinderen die inmiddels zelfstandig zijn. Om de als traumatisch ervaren gebeurtenissen uit hun beider jeugd te kunnen verwerken verlieten zij na een paar jaar deze even sektarische ‘zwartekousenkerk’ en zijn geboorteplaats, verhuisden naar het ‘van God verlaten’ Noord-Holland en zetten hun horizon verleggende zwerftocht door diverse kerken voort waarbij zij veel leuke en minder aardige dingen  ontdekten. Naast de ook schitterende belevenissen en mooie herinneringen aan zijn jeugd bleek dat Dirk, door de enorme stress die het verwerken van een trauma bij tijden met zich mee brengt, het leven af en toe wel eens te heftig vond voor een gewoon mens. Hard werken om brood op de plank te krijgen is nooit een probleem geweest zolang de gezondheid maar goed was. Daar zat wel eens een kink in de kabel. Na een heftige gezondheidsdip moest het roer om. Al een aantal jaren werken Dirk en zijn vrouw als kleine zelfstandigen en beleven  de weldadige rust van een uitgevlogen gezin. De prachtige kleinkinderen leveren een geheel nieuwe niet uit te leggen dimensie aan het genieten dat is toebedeeld aan het grootouderschap. Om de talloze leuke en ontroerende dingen van een opgroeiend gezin enigszins te bewaren voor het nageslacht en daarbij als therapeutische remedie bij het verwerken van de onaangename dingen die het leven nu eenmaal bracht, besloot Dirk jaren geleden opeens te gaan schrijven. Een fors aantal gedichten en verhalen zag het levenslicht en aan een autobiografisch boek wordt nu en dan gewerkt. Dirk verwoordt op treffend eenvoudige wijze de hoogten en diepten in het turbulente leven van een stel mensen dat zo ontzaglijk intens met elkaar omgaat en steeds meer tot bloei komt na veelvuldig vallen en opstaan. Pas nu besluit Dirk een deel van zijn werk te publiceren in de stille overtuiging dat velen zich, misschien wel ongewenst, zullen herkennen in de diverse situaties die hij beschrijft, met de uitdrukkelijke wens dat iedereen die wel eens in troebel water terecht komt, zich leert realiseren dat leven leefbaar kan worden door de dingen aan te kijken zoals ze zijn. Gewoon eerlijk, kwetsbaar en tevens recht voor z’n raap. Elk gevoel en iedere gedachte krijgt de ruimte die het vraagt in “Net zo’t valt”.